Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2017

Εκπαίδευση

Όταν στην κοινωνία βγεις, 
κοίτα να είσαι ξύπνιος. 
Να τραμπουκίζεις συνεχώς 
για να 'χεις κάποιο κύρος. 

Να κάνεις κάθε επιλογή 
με γνώμονα την ύλη. 
Το πνεύμα συγχωρέθηκε. 
Δε θα 'μαστε άλλο φίλοι. 

Η αγάπη είναι ντεμοντέ. 
Ο σύντροφος καθρέφτης. 
Του νανισμού σου δουλικό 
κι ένας μεγάλος ψεύτης. 

Για την κονόμα να γενείς 
αδίστακτος κι αλήτης. 
Για να σε σέβονται πολύ 
μαφιόζος, λωποδύτης. 

Τον άνθρωπο εκεί μέσα σου 
πρέπει να τον δαμάσεις. 
Τα τέκνα σου με τα σωστά 
πρότυπα να ωριμάσεις.

(Αντώνης Μπούζας)

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Οι στενάχωροι

Είμαστε όλοι χτυπημένοι 
κι αιμορραγούμε διαρκώς. 
Μας ρέει μπόλικο το σύμπαν. 
Τελειώνουμε πάλι στο φως. 

Είμαστε κι άλλοι μουδιασμένοι.
Σας καρτερούμε, ρε γαλέρες. 
Φυλάμε όνειρου εκτάσεις 
σ' άδεια σεντούκια με κορδέλες. 

Ο αυλητής στο σεληνόφως 
κατακερμάτισε το παν. 
Το χέρι εκείνου στη σοφίτα 
σκουλήκια όρθιο κρατάν. 

Σκοντάψαμε στο πεπρωμένο. 
Πέλμα δομήσαμε γοργό. 
Αψίδες πλάθουμε με φίλο 
χρώμα εσώτερο οδηγό.

(Αντώνης Μπούζας)

Τρίτη, 3 Οκτωβρίου 2017

Επισκέπτες

Τούτα τα μυστικιστικά τα βράδια 
που η δύση σπεύδει πιο νωρίς, 
πλάσματα κουβαλούν τη νύχτα 
κι αρρώστιες σπέρνουν της γης. 

Μάτια κρυφά τους καταγράφουν. 
Θρύλοι μετά τους μαρτυρούν. 
Κλείνουμε πάντοτε με σύρτη. 
Προσευχή λέμε μην μας βρουν. 

Πυρετός πόλεις ξεκληρίζει, 
όπου οι σκοτεινοί φανούν. 
Εθέρισαν σαράντα τόπους. 
Σ' έχουν μαρκάρει και θα 'ρθούν. 

Κρυμμένοι πια στις ιστορίες. 
Γενιά αφήνουν φοβική. 
Της φρικωδίας υπηρέτες. 
Βλέπεις, δεν αγαπούν εκεί.

(Αντώνης Μπούζας)

Πέμπτη, 28 Σεπτεμβρίου 2017

Ψυχολογία του Σαββάτου

Χαίρε, Σαββάτου εσπέρας ζάλη.
Στεφάνωσε την βιοπάλη. 
Ο μοχθηρός και κοπιώδης 
γίνηκε ένας ευδαίμων πότης. 

Πλύνε εργάτη τον ιδρώτα. 
Πού τραγουδάνε απόψε ρώτα. 
Τράβα μαζί με τη φαμίλια. 
Του Διόνυσου καίνε καντήλια. 

Όπως τα πίνει η σπορά σου
κι όπως χορεύει η ομορφιά σου, 
άδραξε νότες συ ο μύστης 
μελωδικά να τους υμνήσεις. 

Οίνος μας πνίγει τους θανάτους. 
Βαπτίζει θαρρετούς τους σκάρτους.
Ο μουσικός ο αιμοδότης 
ποτέ του αίματος προδότης.

(Αντώνης Μπούζας)

Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2017

Απόπειρα

Ο ατμός τους με ζαλίζει. 
Πια δεν έχω να κρυφτώ. 
Με ξεσκέπασε η πόλις. 
Δεν φοβάμαι να εκφραστώ. 

Απαντώ έξω στους δρόμους 
του παρόντος μινιατούρες. 
Μου τσιμπολογούν τα πόδια. 
Δραπετεύουνε σαν σβούρες. 

Πού την άγκυρα να ρίξεις;
Κουτσουρεύουν τα υψώματα. 
Μακριά πώς θ' αρμενίσεις;
Σε στοιχειώνουνε ονόματα. 

Δύο άγνωστε οι λύσεις. 
Βάλε στοίχημα τρανό. 
Στην πυρά θα παραδώσεις 
ή θα γίνεις το νερό.

(Αντώνης Μπούζας)

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Το ρεφρέν του εκτελεστή

Σημαδεύω τις μανίες με χορό. 
Και χτυπάω στο κεφάλι εν ψυχρώ. 
Μαυροκόκκινα γυαλιά και όλο χάρη. 
Κάποιο μίσος και εμένα θα με πάρει. 

Το 'ξερες, συχνάζω στις γιορτές. 
Παρεάκι, γιατί ήρθες, τι με θες;
Λιώνω στα χυτήρια το γέρμα. 
Άδραστος απ' όλα κι από μένα. 

Σ' ανταμώνω αιφνιδίως και οπλίζω. 
Κοντοστέκομαι και λίγο με φοβίζω. 
Ψύχος που δεν ήρθε θρέφει κάλλη. 
Μ' άσφαιρα Φανή σου 'ριξα πάλι. 

Αλητεύω τα χαράματα, το δείλι. 
Σαν τα πλοία πάνε κι έρχονται οι φίλοι. 
Κι άμα τρέμεις μην η σφαίρα μου σε γδάρει, 
απ' τα ουράνια κι εγώ δεν παίρνω χάρη.

(Αντώνης Μπούζας)

Τρίτη, 29 Αυγούστου 2017

Η ωραία κοιμωμένη

Ανορεξικό κορμάκι, 
κάποτε πάλι θα γητεύεις τις καρδιές. 
Χρειάζεσαι μία ανάσα 
και άλλου είδους εραστές. 
Φύτεψε ελπίδες στο μυαλό σου 
δρόμο να πάρουν οι οχιές. 
Ό,τι σε σκότωσε στον πόνο 
γράψε πως ήταν ατυχές. 

Ώρα λοιπόν ν' αναδυθούμε. 
Μα πρώτα θα καταδυθούμε. 
Την ομορφιά να θυμηθούμε 
πνεύματος και να θαμπωθούμε. 
Πρέπει να το παραδεχθούμε, 
σώματα μόνο δεν ποθούμε. 
Έλα μαζί να συνταχθούμε 
απ' τα ρηχά για ν' αναχθούμε.

(Αντώνης Μπούζας)